W dzisiejszej Ewangelii znajdziemy historię pięknej przyjaźni. Człowiek sparaliżowany nigdy nie dotarłby do Jezusa, nigdy nie zostałby przez Niego uzdrowiony, gdyby nie czwórka przyjaciół, którzy niemal dosłownie stanęli na głowie, by mógł zobaczyć się z Mistrzem z Nazaretu. Warto dziś pomyśleć, czy mam takich ludzi wokół siebie, ale też czy ktoś z bliskich nie potrzebuje mojej pomocy i tego, bym jego sparaliżowaną relację z Bogiem doprowadził do spotkania z Jezusem…

Ta Ewangelia przypomina nam, że wielkie rzeczy dzieją się zawsze w najprostszych okolicznościach, w których człowiek jest gotowy wejść w dialog z Bogiem i zaufać mu, wbrew wszystkiemu. To postawa Maryi – bezgraniczne zaufanie do Boga. Ono otworzyło ją na wyjątkowe powołanie i nadało sens całemu Jej życiu. Jeżeli brakuje ci tej wyjątkowości, jeżeli zagubiłeś sens – szukaj Bożego słowa w tym, co najprostsze i pamiętaj, że dla Niego nie ma nic niemożliwego.

Tłumy, które spotykał Jezus były znękane i porzucone. Brak pasterza to nie tylko brak zabezpieczenia, ale też brak celu. Dzisiejszy człowiek ma często podobny problem, żyje porzucony – nie ma celu w swoim życiu, a to co ma, często nie przynosi mu już radości. Jezus posyłając swoich uczniów nadaje im życiowy cel. Ten cel nie jest realizowaniem i poszukiwaniem siebie. Jest służbą na rzecz drugiego człowieka.

Dzisiejsza Ewangelia może być okazją do tego, by zapytać siebie o wytrwałość w podążaniu za Bogiem i do modlitwy o nią, zwłaszcza w sytuacjach wątpliwości. Czy nie tylko Jezusa przywołuje, ale potrafię za Nim iść? To z chodzenia za Jezusem bierze się postawa wiary i zaufania.

Łatwo jest mówić, a trudniej wypełniać. Wielu nazywa się uczniami Chrystusa, ale niewielu w codzienności podąża Jego drogami. To o tych, którzy wiarę deklarują, ale nie wprowadzają w czyn Jezus mówi dziś, że budują na niepewnym fundamencie. Bo może im się wydawać, że słowami zbliżyli się do Boga, tymczasem ich serce wciąż jest od Niego daleko i w momencie próby nie będą mieli się do czego odwołać.

Jezus wchodzi w naszą codzienność, ale nie epatuje sobą, zajmuje ustronne miejsce, byś mógł sam wybrać Jego obecność. Czasami ten wybór wiąże się z trudem, czasami wielkim trudem – równym wciąganiu na wysoką górę człowieka sparaliżowanego.

Gorycz i zniechęcenie zaś jest skutkiem ciągłej gonitwy za tym, czego nie masz i może nigdy mieć nie będziesz. I jeszcze jedna prosta lekcja z dzisiejszej Ewangelii: chcesz poznać Boga? Wpatruj się w Jego Syna – Chrystusa. Bóg jest dokładnie taki sam!

Spróbuj spojrzeć na potrzebujących lub trudnych ludzi wokół siebie w ten sposób: oni są mi pomocą do spotkania z Bogiem. Oni są mi pomocą do życia według słów Ewangelii.

Adwent to czas, kiedy i w naszej codzienności piękne słowa, mają przerodzić się w działanie, po to by faktycznie „Słowo stało Ciałem” i by w tym, co zwyczajne nie stracić tego, co piękne.

W związku z pojawiającymi się nieprawdziwymi informacjami odnośnie organizacji Mszy świętej w intencji Ojczyzny w Parafii Najświętszego Zbawiciela w Warszawie w dniu 11 listopada br. uprzejmie informujemy: Prawdą jest, że pojawiła się inicjatywa zorganizowania dodatkowej Mszy świętej w rycie nadzwyczajnym w dniu 11 listopada br. Msza została wstępnie zarezerwowana. Nie byliśmy jednak poinformowani, że będzie […]